Inmyprize's profile|||++In_My_PriZe++|||PhotosBlogLists Tools Help

|||++In_My_PriZe++|||

!!!....RecipE PhaRmacY....!!!

Inmyprize ka----

Occupation
Location
There are no photo albums.

++MuSiC++

August 13

เรื่องเล่าวันแม่

เรื่องเล่าวันแม่................
 
เหอๆๆๆๆ
 
ตอนแรกกะจาม่ายกลับแว้ว  แต่นึกรายม่ายรู้จาเซอไพรส์คุงแม่
 
เตรียมกุญแจบ้านเรียบร้อย  ควักตังค์ค่ามอไซค์รับจ้างออกมาและ
 
กะจาโผล่ให้แม่ตกจายเล่นซะหน่อย 
 
แต่..............
 
ตอนนี้ตังค์ก็จาม่ายมี  ไม่กล้าขอแม่อีก(เด๋วโดนด่า) 
 
ก็เลยโทรหาแม่ให้มารับ  ประหยัดไปอีกครั้งนึง.... T-T
 
กลับมาถึง  ลูกอยากกินรายสั่ง  อยากได้อารายเลือกเลย  แม่จ่ายให้
 
สบายเจง ๆ ๆ ๆ แม่ม่ายเคยเป็นแบบนี้
 
ซึ้ง...........
 
แล้วแม่ก็ซื้อเสื้อให้อีก สองตัวดีจิง
 
คราวนี้แม่ไม่ให้เลือกว่ะ  เด๋วแม่เลือกเอง
 
ลูกที่ดีก็ต้องตามใจแม่  เหอๆ
 
แล้วแม่ก็บ่นรายม่ายรู้เยอะแยะตั้งแต่วันแรกยันกลับมาหอ
 
อิ๋ม  แม่ถามจิงมีแฟนยังเนี่ย  ม่ายช่ายมาปิดแม่นะ
 
เราเป็นแม่ลูกกานมีแฟนแล้วก็บอก
 
ม่ายมีอ่ะแม่....
 
อย่ามาปิดแม่นะ  ถ้าแม่จับได้มีเรื่อง..........
 
อิ๋มดูซิ  เด๋วนี้อ้วนขึ้นนะพุงยื่นเชียว
 
คราวหน้าไม่ต้องเอาพุงมาอวดแม่นะ
 
ความจิงมานก็ไม่ค่อยอ้วนนะ
 
อิ๋มเสื้อที่แม่ซื้อ  ไม่ต้องซักเครื่องนะซักมือเอา  เสื้อมานแพง
 
แล้วคราวหน้ากลับบ้านต้องใส่เสื้อที่แม่ซื้อให้ด้วยนะ
 
อิ๋มอยากกินราย   อารายก็ได้แม่   งั้นไปกินชายสี่นะ
 
ม่ายเอาง่ากินจนเบื่อและ  งั้นไปตลาด  ไม่เอาง่าไม่อร่อย
 
เออง้านก็อยู่บ้าน  เด๋วแม่เลือกเอง
 
อิ๋มอยู่หอติดทีวีแบบเนี้ยหรอ  หนังสือเอามาก็ไม่อ่าน
 
ปิดทีวีได้แล้ว  เด๋วแม่จาปายอ่านหนังสือและ
 
อิ๋มมาทีไรก็เปิดแต่คอมนะ  เล่นเน็ตอยู่นั่นแหละ
 
รู้มั้ยว่าค่าไฟมานแพง
 
อิ๋มอยู่นู่นอย่ากินให้มากนะ  เก็บตังค์ไว้มั่ง
 
อิ๋มแม่บอกว่าก่อนสอบ  ให้ซื้อของบำรุงหน่อย
 
ม่ายมีตังค์ก็โทรมาบอก  เด๋วโอนให้
 
อิ๋มเก็บผ้าแล้วก็พับด้วยสิ  อย่าทำตัวเกะกะ
 
มิน่า  ทำไมถึงม่ายมีแฟน
 
อิ๋มยังไม่ตื่นอีกหรอ
 
จาเจ็ดโมงแล้วไปใส่บาตรกับแม่  ตื่น ๆๆ.........
 
อิ๋มคราวหน้าแม่ส่งข้อความไปส่งกลับด้วยนะ
 
จาได้รู้ว่ายังอยู่ดีรึป่าว   --*
 
อิ๋มไปใส่เสื้อตัวนี้ให้แม่ดูหน่อย
 
ไปเร็ว ๆ ....ยังไม่ใส่อีก  ไปใส่เร็ว ๆ (ออกแนวบังคับ -*-)
 
อิ๋มวันนี้วันแม่  อย่าลืมตัดหญ้าที่สนาม
 
ให้แม่ด้วยนะ T T
 
อิ๋มอยู่หออ่านหนังสือบ้างนะ
 
อย่ามัวแต่เล่นเน็ตเล่นเกมล่ะ
 
อิ๋มวันนี้ไปกินส้มตำกานมะ
 
อืม  ปายกินส้มตำไฮโซกันเหอะแม่
 
..........แม่ม่ายอร่อยง่า  เออกินไปเหอะสั่งมาตั้งสองครก
 
อิ๋มวันแม่แล้วโทรไปหาย่าหน่อยป่ะ 
 
แม่ก็โทรไปดิ แม่เป็นลูกสะใภ้อ่า อิ๋มเป็นหลานวันนี้เป็นวันแม่ม่ายช่ายวันย่า
 
อ่าว แกเป็นสายเลือดเดียวกัน  แกก็โทรไปสิ
 
แม่ง้านก็ม่ายต้องโทรละ  เด๋วให้พี่แอมโทร
 
อิ๋มตื่นได้แล้ว  จากลับรถกี่โมงเนี่ย
 
บ่ายโมงแล้วยังม่ายตื่นเลย  ตื่นๆ....(อานที่จิงมานยังม่ายเที่ยงเลย)
 
..................................
 
เฮ้อ  ...........
 
คิดถึงแม่
 
ถึงแม่จาชอบบ่นไปหน่อย  แต่ก็รักแม่
 
ถึงแม่จาชอบอ่านภาษาอังกฤษ สำเนียงแปลก ๆ
 
แต่ก็อยากฟัง
 
ถึงแม่จะชอบชอปปิ้ง  ทั้งที่บ่นว่าไม่มีตังค์
 
แต่ก็อยากให้แม่ซื้อ
 
รักแม่นะ  ถึงไม่เคยบอกแต่ก็อยากจาบอก
 
มานเขินง่า ........
 
 
 

 
เออวันนี้ปายกินพิซซ่ากับไอ้บีมา
 
อร่อยมาก  โคตรจาอิ่ม
 
พอกินเส็ดแล้ว  เพิ่งรู้สึกตัวว่ากินซอสมะเขือเทศหมดปายขวดนึง
 
จากที่ตอนแรกให้พี่เจ้าของร้านเอาขวดซอสมาใหม่
 
ตอนนี้เหลือแค่นิดเดียว   เหอๆๆๆ
 
ตอนกินก็ม่ายรู้หรอก 
 
ก็กิน ๆ เล่น ๆ  เอาซอสมาใส่พริก  เกลือ  แม็คกี้  ใส่มากาเร็ต(รึป่าวหว่า)
 
อืม....ก็อร่อยดี  มั้ง........
 
ใครจาไปกินก็อย่าลืมสูตรนี้นะ  มีรายใส่ไปให้หมด
 
รับรอง............ชัวร์
 
 
 
อานนี้ม่ายเกี่ยว   แต่อยากจาบอก
 
"มีคนเคยบอกว่าถ้าเราวิ่งเข้าไปใกล้ความรักเท่าไหร่  มานจะวิ่งหนีเราไป
 
แต่ถ้าเราอยู่เฉย ๆ  ความรักจะมาหาเราเอง"
 
คิดถึง  อยู่เหมือนกานพยายามตัดจาย
 
ที่เจงก็ตัดได้แล้ว  แต่ดันปายเจอหน้าเซเว่น
 
แล้วอยู่ดี ๆ มานก็ยิ้มให้  โอวว.....จายละลาย
 
ทำให้เวลาขี่รถไปข้างมอ  ต้องขี่รถผ่านหอหา click คันนั้น
 
ทำให้ต้องแวะเซเว่นประตูเลื่อนทุกครั้ง  แทนที่จะปายเซเว่นประตูห้า
 
รู้แล้วว่าติดเกมขนาดหนาย  ถึงต้องเปลี่ยนร้านเกมไปร้านน้าน
 
เฮ้อ  รู้แล้วว่ามีแฟนแล้ว  แต่ก็ทำจายอยู่...........
 
ตอนนี้สภาวะนิ่งเฉย  อยากทำไรก็ทำ
 
จาเป็นงายช่างมาน  ตอนนี้อยู่กับที่
 
เหนื่อยแล้ว  ต้องพาใจกลับมาพักก่อน
 
เหอๆๆ   ช่วงนี้ดวงความรักกำลังถึงจุดวิกฤต
 
ให้มานอยู่แบบนี้แหละ  ดีแล้ว...........
 
 
 
อิน_มาย _ไพรส์
 
อาร์เอ็กซ์ สิบสี่
 
 
 
 
 
 
 
June 17

รักแท้อยู่ที่ไหน? ? ?

รั ก แ ท้ อ ยู่ ที่ ไ ห น ? ?
 
สายลมอ่อนๆพัดปอยผมสีขาวของคุณยายผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกหวายโบราณ
แว่นสายตาของเธอร่นมาอยู่ตรงปลายจมูก
ขณะที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับงานเย็บปักถักร้อย
ข้างตัวเธอมีหลานสาววัยรุ่นผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้วย
เธอประดุจดอกไม้ที่เพิ่งจะแรกแย้ม
ทันใดนั้นเธอก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยว่า
”คุยยายคะ ทำไมเราจึงหา’รักแท้’ ได้ยากเย็นนักคะ”
หญิงชราผู้มีดวงหน้าอารีผู้นี้เงยหน้าขึ้นมาจากงานเย็บปัก
ลูบศีรษะหลานสาวอย่างรักใคร่
สักครู่หนึ่งเด็กสาวกระเถิบเข้าไปใกล้พร้อมกับนอนหนุนตักคุณยาย
”ฟังนะ ยายจะเล่าอะไรให้หนูฟัง... เมื่อหลายศตวรรษก่อน
ขณะที่โลกเรายังอ่อนวัยกว่านี้
รักแท้ปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่ง
มนุษย์สามารถเป็นเจ้าของมันได้ด้วยการเรียกหา
จึงมองไม่เห็นคุณค่าของรักแท้
เมื่อเป็นดังนี้พระผู้เป็นเจ้าจึงตัดสินใจที่จะเก็บรักแท้เอาไว้”
คุณยายหันมาส่งยิ้มและลูบผมนุ่มๆของหลานสาวอย่างอ่อนโยน
แล้วกล่าวต่อไปว่า...
 
”พระผู้เป็นเจ้าขอให้นางฟ้าสองตนช่วยเก็บรักษารักแท้
แรกทีเดียวนางฟ้าได้ฝังรักแท้ไว้ในดิน แต่มนุษย์ก็ขุดมันออกมาได้อย่างง่ายดาย
ต่อมาพวกเธอจึงนำรักแท้ไปเก็บไว้บนภูเขาที่สูงที่สุด
แต่ผู้คนก็พากันปีนป่ายไปจนถึงยอดเขานั้น...
นางฟ้าจึงนำไปไว้ได้ท้องทะเลลึก
แต่มนุษย์ก็ยังดำดิ่งสู่ก้นทะเลแล้วนำรักแท้กลับคืนมาอีกจนได้”
”คุณยายคะ... รักแท้ก็ยังหากันได้ง่ายๆอยู่ดีนี่คะ” หลานสาววิพากษ์
“...เพราะมนุษย์ก็จะขุด ปีน และว่ายน้ำ...”
”ในที่สุดนางฟ้าจึงตกลงใจที่จะเก็บรักแท้ไว้ในหัวใจมนุษย์...
นับจากนั้นผู้คนต่างก็มีปัญหาในการติดตามหารักแท้...
เพราะว่าพวกเขาจะพากันมองหามันในทุกหนทุกแห่ง
ยกเว้นที่เดียว... ที่ซึ่งควรจะเก็บมันไว้ นั่นคือ
...ตรงหัวใจ” คุณยายกล่าวในที่สุด
 
 
เฮ้อ ๆๆๆๆๆๆ
เหนี่อยมากมายกับการตามหาสิ่งที่มองไม่เห็น
ตามหาสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้มา   เฮ้อ  เหนื่อยมากมาย
 
 

March 20

Phar CamP....^^

เป็นงายบ้าง  เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ สบายดีกานรึป่าว
 
วันนี้ก็เลยได้ฤกษ์เปิดตัวสเปซใหม่หลังจากปิดไปเดือนกว่า ๆ
 
เหตุผลที่ปิด..............ไม่มี 555 ++
 
ก็อยากปิดง่า  แล้วก็เปิดใหม่ 
 
วันนี้ก็เป็นวันที่ปิดค่าย  pharcamp  ไป 2 วันแล้ว
 
รู้สึกแปลก ๆ เนอะ เมื่อ 2  ปีก่อนยังเป็นน้องค่าย Pharcamp อยู่เลย
 
มาคราวนี้ต้องเป็นพี่ค่าย  แต่ก็สนุกดี น้อง ๆ น่ารักทุกคนเลย
 
วันสุดท้ายเห็นน้องบ้านสนุก  ไม่อยากกลับบ้าน  เราก็มีความสุขนะ
 
เพราะทำให้เห็นว่าค่ายเราก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้ .....
 
!!!...น้องบ้านน้ำเงินน่ารัก...!!!
 
ทำไมต้องบ้านน้ำเงิน  หรอ???
 
ก็เราเคยเข้า  Pharcamp เมื่อ 2 ปีก่อนอยู่บ้านน้ำเงินก็เลยเลือกสีนี้หล่ะ
 
มานให้ความรู้สึกที่ต่างจากสีอื่น  ทำให้คิดถึงเมื่อก่อน
 
ข้อผิดพลาดจากค่ายนี้ก็มีเยอะมากเลย...555++
 
ในฐานะพี่บ้าน ....
 
ปล่อยให้น้องอยู่ทำกิจกรรม  กินข้าว  กานเองบางครั้ง
 
แต่พี่พยายามจะอยู่กับน้องให้มากที่สุดแล้วน้า  บางครั้งงานอื่นมานดันเข้ามาในช่วงนี้หง่า
 
ถ้าพี่ดูแลน้องม่ายค่อยได้เรื่องก็ขอโทดด้วยน้า  ขอโทดๆ ๆๆๆ  T_T
 
คงเป็นงานแรกและงานสุดท้ายด้วยแหละ  ในการเป็นพี่บ้าน
 
อยากเป็นอีกหง่า  สนุกดี  เหนื่อยด้วย  สะจายดี
 
ได้ดูการแสดงของน้องบ้านด้วย  สนุกดี  ชอบ ๆ ๆ
 
กรี๊ดน้องบ้านซะจนเสียงแหบตั้งแต่อยู่ในห้องไชยาเลย 
 
ไอ้เพื่อนฝ่ายบอกว่าให้เก็บเสียงไปร้องเพลงห้องบายศรี อีก 
 
พอไปห้องบายศรีเป็นงาย  สมน้ำหน้าตัวเองเสียงแหบสนิท
 
ขึ้นเสียงสูงก็เลยแปร่งปายเลย 555....++++
 
ปล....
 
มีน้องถามว่าทำไมวันสุดท้ายต้องเอาเชือกปอมัดให้ด้วย
 
ก็เพราะว่าพี่ใส่ความจริงใจไปด้วย 
 
เข้าใจป่ะ น้อง ๆ ความรักความห่วงใยมันไม่ขึ้นอยู่กับวัสดุที่พี่ผูกให้หรอก
 
ถึงพี่จาเอาเชือกปอผูกให้แต่ในนั้นมีความรักความห่วงใยอยู่ด้วย
 
สำหรับพี่มานก็มีค่ามาก ๆ เลยนะ
 
สำหรับน้อง ๆ ตั้งใจอ่านหนังสือนะจะได้มาสู่รั้วเขียวมะกอกเดียวกาน
 
น้องที่ยังไม่แน่ใจก็พยายามเข้าล่ะ
 
หาความฝันของตัวเองให้เจอ  แล้วคว้ามันมาให้ได้
 
ซื่อสัตย์กับความฝันของตัวเองด้วยหล่ะ 
 
พี่และเพื่อน ๆ เป็นกำลังให้นะจ๊ะ.....
 
 
 
 
In_My_Prize 
                                                                                                                                       
                                                                                                                                     Rx 14